Eπαγγέλματα που σβήνουν στο χρόνο

Σαλεπιτζής
Τα πρωινά μάζευαν, επεξεργάζονταν και έφτιαχναν το σαλέπι-ένα ρόφημα από ορχιδέα. Τα βράδια τριγύριζαν στις γειτονιές με τον ειδικό πάγκο που κρατούσε το σαλέπι ζεστό και το πουλούσαν στους παγωμένους πολίτες. Το σαλέπι καταπραΰνει τα νεύρα, διώχνει το άγχος και την κούραση. Ακόμα, βοηθάει στην πρόληψη και την γιατρειά εποχιακών ιώσεων.

Λεμονατζής

Ο λεμονατζής τριγύριζε στους δρόμους της πόλης κυρίως μετα της 10 το πρωί, με ένα ειδικό καρότσι με παγάκια όπου έβαζε τη λεμονάδα που έφτιαχνε στο σπίτι του και έπειτα την πουλούσε στον απλό λαό.

Μπουγατσατζής

Η προετοιμασία της μπουγάτσας γινόταν στο σπίτι του μπουγατσατζή από το απόγευμα της προηγούμενης μέρας.
Κατά τις 7-8 η ώρα έβγαινε στη πλατεία και την πωλούσε στους περαστικούς που πήγαιναν εκείνη την ώρα στη δουλειά τους. Η τιμή της ήταν μια δραχμή το κομμάτι.

Παγωτατζής

Είχε ένα μεγάλο ξύλινο καρότσι που στο κέντρο του υπήρχε ένας μεταλλικός κάδος, όπου έριχνε τα υλικά που χρειαζόταν για να γίνει το παγωτό. Περνούσε τα απογεύματα από τις πλατείες όπου τα παιδιά έπαιζαν παιχνίδια. Γενικά, ο παγωτατζής ήταν η αγάπη των παιδιών.

Υφαντική
Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τον αργαλειό για να κατασκευάσουν αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Οι πρώτοι αργαλειοί ήταν όρθιοι και αργότερα έγιναν οριζόντιοι. Στον αργαλειό  έφτιαχναν τα ρούχα, τα καθημερινά είδη του σπιτιού και την προίκα των κοριτσιών. Ολόκληρες οικογένειες απασχολούνται συχνά με την υφαντουργία, από την εκτροφή των προβάτων ως την τελική ύφανση του μαλλιού.  Οι χρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες ήταν βαμβάκι, μαλλί, λινάρι. Οι γυναίκες έβαφαν μόνες τα νήματα, χρησιμοποιώντας φυτικές βαφές, όπως ρίζες φυτών, φύλλα, λουλούδια, καρπούς, φλοιούς δέντρων κ.ά. Ο σημερινός υπερκαταναλωτισμός έχει οδηγήσει στην μαζική παραγωγή από μηχανήματα.    

Καλαθοποιός
Η καλαθοπλεκτική ως απλή τέχνη είναι ένας από τους παλαιότερους κλάδους της χειροτεχνίας. Όπως φανερώνει και το όνομα έπλεκαν καλάθια και ήταν περισσότεροι στα χωριά απ’ όπου έπαιρναν ευκολότερα τις πρώτες ύλες.

Μυλωνάς
Μυλωνάδες λέγονταν στα παλιά χρόνια αυτοί που άλεθαν τα σιτηρά, για να παράγουν αλεύρι, με το οποίο παρασκεύαζε το ψωμί της  η οικογένεια. Το βασικό εργαλείο του μύλου ήταν η πέτρα. Δυο πέτρινοι δίσκοι κινούνταν αντίθετα και τρίβοντας τον καρπό τον μετέτρεπαν σε αλεύρι. Η δουλειά του μυλωνά ήταν μοναχική, σκληρή, επίπονη αλλά προσοδοφόρα. Συνήθως δεν πληρωνόταν με χρήματα, αλλά με αλεύρι, ανάλογα με τη ποσότητα που άλεθε.

Πεταλωτής
Πεταλωτής ήταν ο τεχνίτης που πετάλωνε τα άλογα, τα μουλάρια και τους γαϊδάρους. Σήμερα το επάγγελμα τείνει να χαθεί γιατί ο κόσμος δεν μεταφέρεται πια με ζώα. Έτσι, πεταλωτές βρίσκονται μόνο όπου υπάρχουν άλογα. 

Σαμαράς
Σαμαράς ήταν ο τεχνίτης που κατασκεύαζε σαμάρια για τα ζώα που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες για τις μεταφορές τους (μουλάρια, άλογα και γαϊδάρους).

Τσαγκάρης
Ο τσαγκάρης έφτιαχνε ο ίδιος από την αρχή παπούτσια μετά από παραγγελία. Η κατασκευή ήταν χειροποίητη και τα παπούτσια ήταν πάντα ραμμένα, καρφωμένα και δερμάτινα πάνω – κάτω. Σήμερα το επάγγελμα του παραδοσιακού τσαγκάρη είναι ένα από αυτά που χάνονται.  Όσοι υπάρχουν ασχολούνται μόνο με επιδιορθώσεις.

Xαλβατζής

Οι πλανόδιοι χαλβατζήδες με μια στρόγγυλη τάβλα απάνω στο κεφάλι τους, σεργιανούσαν στους δρόμους της πόλης και πουλούσαν το εμπόρευμα τους.

Αγγειοπλάστης
Η αγγειοπλαστική είναι μια από τις αρχαιότερες τέχνες που αναπτύχθηκαν στη χώρα μας και ιδιαίτερα στην Κρήτη. Ως πρώτη ύλη οι αγγειοπλάστες χρησιμοποιούν το «χώμα». Τα αγγεία χρησίμευαν για την αποθήκευση τροφών και μερικά από αυτά όπως τα Καμαραϊκά αποτελούν έργα τέχνης.

Αγωγιάτης
Ο αγωγιάτης πραγματοποιούσε μεταφορές διαφόρων εμπορευμάτων, μετέφερε ταξιδιώτες, γιατρούς για επίσκεψη σε ασθενείς, καθώς και κρατικούς λειτουργούς. Η αμοιβή του αγωγιάτη ήταν σχετικά καλή για κείνα τα χρόνια, όμως η δουλειά ήταν δύσκολη και εξαντλητική. Παρόλα αυτά πολλοί ασχολούνταν με την συγκεκριμένη δουλειά γιατί τους έδινε ένα πρόσθετο εισόδημα διότι οι περισσότεροι αγωγιάτες ήταν αγρότες και δεν κέρδιζαν αρκετά χρήματα.

Γανωτής
Γανωτής είναι ο τεχνίτης που καλύπτει τα χάλκινα σκεύη με κασσίτερο και το επάγγελμα αυτό ανήκει σ’ αυτά που  απαιτούν χειρωνακτική εργασία. Τα τελευταία χρόνια το επάγγελμα του γανωτή τείνει να εξαφανιστεί αφού τα μαγειρικά σκεύη είναι πλέον ανοξείδωτα και δεν χρειάζονται γάνωμα.

ΑΙΜΙΛΙΑ Α. -ΟΛΓΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1