Ελλάδα
Οι µικροί σεφ των µανιταριών
«Επί δυόµισι χρόνια, µαθαίναµε τα πάντα για καθένα από τα µανιτάρια του τόπου µας. Το ευχαριστηθήκαµε από κάθε άποψη, καταφέρνουµε πλέον και να τα µαγειρεύουµε σε διάφορες συνταγές! Εκδώσαµε µάλιστα και βιβλίο, ηµερολόγιο και γραµµατόσηµα µε αυτό το πλούσιο υλικό µας...». Είναι οι µοναδικοί µαθητές στην Ελλάδα που έβγαλαν µέχρι και βιβλίο για τα µανιτάρια. Είκοσι αγόρια και κορίτσια του Γυµνασίου Νάουσας στην Πάρο πήραν το θέµα κάτι παραπάνω από µερακλίδικα! Εκτός σχολικού ωραρίου, µελέτησαν συστηµατικά τους γευστικούς, αλλά και τους δηλητηριώδεις πολύχρωµους µύκητες της περιοχής τους, υπό την επίβλεψη τεσσάρων καθηγητών τους αναφέρουν Τα Νέα (7/4/2011).
Οι µικροί σεφ των µανιταριών
«Επί δυόµισι χρόνια, µαθαίναµε τα πάντα για καθένα από τα µανιτάρια του τόπου µας. Το ευχαριστηθήκαµε από κάθε άποψη, καταφέρνουµε πλέον και να τα µαγειρεύουµε σε διάφορες συνταγές! Εκδώσαµε µάλιστα και βιβλίο, ηµερολόγιο και γραµµατόσηµα µε αυτό το πλούσιο υλικό µας...». Είναι οι µοναδικοί µαθητές στην Ελλάδα που έβγαλαν µέχρι και βιβλίο για τα µανιτάρια. Είκοσι αγόρια και κορίτσια του Γυµνασίου Νάουσας στην Πάρο πήραν το θέµα κάτι παραπάνω από µερακλίδικα! Εκτός σχολικού ωραρίου, µελέτησαν συστηµατικά τους γευστικούς, αλλά και τους δηλητηριώδεις πολύχρωµους µύκητες της περιοχής τους, υπό την επίβλεψη τεσσάρων καθηγητών τους αναφέρουν Τα Νέα (7/4/2011).
«Ιδέα του καθηγητή µας, που του αρέσουν πολύ τα µανιτάρια, ήταν να µάθουµε και εµείς κάτι περισσότερο για αυτά. Πράγµατι, επί τρεις σχολικές χρονιές τώρα, βγαίναµε έξω στη φύση κατά τα Σαββατοκύριακα και ψάχναµε από άκρη σ’ άκρη για να τα βρούµε. Κατόπιν τα φωτογραφίζαµε, καταγράφαµε κάθε λεπτοµέρεια για τη συλλογή τους, µαζεύαµε και τα πιο ασυνήθιστα από αυτά, ώστε να διαπιστώσουµε σε ποιο γένος ανήκουν. Αν δεν µπορούσαµε να τα ταυτοποιήσουµε, τα στέλναµε στην “πόλη των µανιταριών” – στα Γρεβενά, στον κορυφαίο ερευνητή στο αντικείµενο, τον δάσκαλο Γιώργο Κωνσταντινίδη, που µας βοηθούσε. Αρκετά από αυτά τα αποξηραίναµε, άλλα τα τρώγαµε στα σπίτια µας. Σε συναντήσεις µας, τα µαγειρεύαµε κι εµείς οι ίδιοι, ψητά,τηγανητά ή και σε µανιταρόπιτες...», περιγράφει στα «ΝΕΑ»η µαθήτρια της Γ’ Τάξης, Φλωρεντία Αλιπράντη. Για καθένα από τα συλλεγόµενα είδη ακολουθούσε και η ανάλογη παρουσίασή του. Προηγουµένως, τα παιδιά φρόντιζαν κι έβρισκαν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες στη βιβλιογραφία. Μέσω συνεντεύξεων που πήραν από παλιούς Παριανούς, έµαθαν και τις λαϊκές ονοµασίες τους, την πληθώρα των ντόπιων συνταγών για τη µαγειρική τους. «Κάθε νέα εµπειρία αξίζει τον κόπο! Ειδικά όταν τη µοιράζεσαι µε φίλους και συµµαθητές που µπορείς να συνεργαστείς και να µάθεις ενδιαφέροντα πράγµατα. Οταν είσαι σε θέση να ασχοληθείς µε τη φύση, να βρεθείς για κάποιες ώρες µακριά απ’ την πόλη. Από αυτήν την άποψη, αισθάνοµαι προνοµιούχα που συµµετείχα σ’ αυτήν την περιβαλλοντική οµάδα! Είναι από τα λίγα βιώµατα που θα µου µείνουν από το Γυµνάσιο...», λέει η Φλωρεντία.περισσότερες πληροφορίες μπορείς να βρεις στην παρακάτω ιστοσελίδα
