Καρναβάλι στην Εύβοια

Αγία Άννα

Με το άνοιγμα του Τριωδίου όπως κάθε χρόνο από τα πολύ παλιά χρόνια στην Αγιάννα το καρναβάλι και οι Απόκριες γιορτάζονται με ένα ιδιαίτερο, πρωτότυπο, και ιδιόμορφο τρόπο.  Κατά τη διάρκεια του Τριωδίου ομάδες και παρέες βωμολόχων καρναβαλιστών, μαζεύονται στα καφενεία και στις ταβέρνες αλλά και σε σπίτια του χωριού και τραγουδούν τα παραδοσιακά βωμολοχικά τραγούδια της Αγιάννας (όπως τα έχει και κατεγραμμένα ο γνωστός ακαδημαϊκός λαογράφος Δημήτρης Σέττας) χορεύοντας και τρωγωπίνοντας, μασκαρεμένοι ή όχι. Η αποκορύφωση έχεται στο τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς όπου τα άσεμνα διονυσιακά γλέντια κατακλύζουν όλο το χωριό και τους κατοίκους, προσελκύοντας και κόσμο από τις γύρω περιοχές.  Το βωμολοχικό αποκριάτικο γλέντι τελειώνει αργα το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας.

Στη Σκύρο, όπως και σ' ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα, οι αποκριές είναι λαϊκές γιορτές ευθυμίας. Χαρακτηριστική της σκυριανής αποκριάς είναι μια τριάδα μεταμφιεσμένων που αποτελείται από τον "γέρο", την "κορέλα" και τον "φράγκο". Οι μεταμφιεσμένοι σχηματίζουν ομίλους που περιέρχονται το χωριό, δίνοντας με την παρουσία τους έναν τόνο χαράς και μυστηριακού μεγαλείου.

Από την αρχή του Τριωδίου, με έξαρση κατά τις εβδομάδες της Κρεοφάγου και της Τυρινής, αυτό περίεργο θέαμα συναντάται καθημερινά στον κεντρικό δρόμο της αγοράς και στα σοκάκια της χώρας της Σκύρου. Οι μεταμφιεσμένοι είναι πάντοτε και οι τρεις άντρες, ενώ οι γυναίκες δεν μετέχουν κατά κανόνα στις μεταμφιέσεις.

Τα έθιμα της Στενής για την περίοδο από τις Αποκριές έως και του Θωμά είναι παρόμοια με εκείνα της υπόλοιπης Ελλάδας. Από το πρωί, μικροί μεγάλοι ντύνονταν μασκαράδες, φορώντας ότι παλιόρουχα είχε ο καθένας. Έπειτα γύριζαν στα σπίτια, πειράζονταν κι έλεγαν ακόμα και «άτσαλα» τραγούδια. Οι μεγάλοι, όπου πήγαιναν, έπιναν και πείραζαν, αγνώριστοι μέσα στις αποκριάτικες φορεσιές τους. Αρκετοί φόραγαν τα γκιργκιφίσα την παραδοσιακή φορεσιά. Στο τέλος, ήταν υποχρεωμένοι να φανερώσουν την ταυτότητά τους, γιατί διαφορετικά ήταν προσβολή.

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς στη Στενή τη γιόρταζαν πάντα με μεγάλη παρέα. Οι γυναίκες μαγείρευαν και κουβαλούσαν το φαγητό στο σπίτι που θα φιλοξενούσε τις πέντε έξι οικογένειες που είχαν κανονίσει να αποκρέψουν παρέα. Υπήρχε ποικιλία φαγώσιμων που περιελάμβανε τυριά, καλαπόδια (τυροπιτάρι) και διάφορες πίτες, όλες φτιαγμένες με τυρί.
Το πιο αγαπημένο τραγούδι ήταν το:
 Στης ακρίβειας τον καιρό γύρεψα να παντρευτώ και μου 'δώσαν μια γυναίκα που 'τρωγε για πέντε, δέκα.

http://www.youtube.com/watch?v=L9aRNJnl8lc τραγούδι