Le petit Nicolas- O μικρός Νικόλας

Είναι μια γαλλική ταινία με αστείο περιεχόμενο. Η ταινία περιγράφει πώς ο μικρός Νικόλας θα «εξοντώσει» το μικρό ανύπαρκτο αδελφό του, αφού γεννηθεί. Στο τέλος ενθουσιάζεται με την ιδέα ότι θα αποκτήσει ένα μικρότερο αδελφό. Δυστυχώς όμως γι΄αυτόν δεν ήταν αδελφός αλλά αδελφή. Και τώρα μόλις ξεκινούν τα βάσανά του…

EΛΕΝΗ Β.- ΒΑΣΩ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

We're The World (USA For Africa)

There comes a time when we hear a certain call
When the world must come together as one
There are people dying
and it's time to lend a hand to life
There greatest gift of all

We can't go on pretending day by day
That someone, somewhere will soon make a change
We are all a part of God's great big family
And the truth, you know,
Love is all we need

Ρεφρέν
We are the world, we are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
it's true we'll make a better day
Just you and me

Send them your heart so they'll know that someone cares
And their lives will be stronger and free
As God has shown us by turning stones to bread
So we all must lend a helping hand

Ρεφρέν
We are the world, we are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
it's true we'll make a better day
Just you and me

When you're down and out, there seems no hope at all
But if you just believe there's no way we can fall
Let us realize that a change can only come
When we stand together as one

Ρεφρέν
We are the world, we are the children
We are the ones who make a brighter day
So let's start giving
There's a choice we're making
We're saving our own lives
it's true we'll make a better day
Just you and me

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Α. ΤΜΗΜΑ Β1

Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ

Ένα μικρό χωριό λίγο έξω από το Μόναχο της Γερμανίας στη δεκαετία του 70 συγκλονίζεται από το θάνατο της 19χρονης Anneliese Michel η οποία πέθανε κατά τη διάρκεια ενός εξορκισμού. Ο « Εξορκιστής» που θα κυκλοφορήσει λίγα χρόνια αργότερα θεωρείται από τους περισσότερους ως η καλύτερη ταινία που ασχολείται με τους δαίμονες και τους εξορκισμούς και θα αναγκάσει τους κατοίκους του χωριού να ξαναθυμηθούν τα γεγονότα που προσπαθούν να ξεχάσουν. Η ιστορία της Anneliese κίνησε το ενδιαφέρον του Hollywood και έτσι τα τραγικά γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατό της θα ακουστούν υπό τη μορφή της ιστορίας της Emily Rose.
H Emily είναι μια 19χρονη φοιτήτρια,  η οποία νομίζει ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο πανεπιστήμιο δαιμονίστηκε. Αφού πίστεψε ότι οι γιατροί δεν μπορούσαν να τη σώσουν με τα φάρμακά τους, η Emily στράφηκε στην εκκλησία και στον ιερέα Richard Moore. Κατά τη διάρκεια του εξορκισμού της η Emily πεθαίνει και ο ιερέας συλλαμβάνεται για φόνο εξ αμελείας.  Η Erin Bruner αναλαμβάνει την υπεράσπιση του ιερέα, ο οποίος μέσα από τη δίκη προσπαθεί να πει την ιστορία της Emily Rose και το τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μοιραία νύκτα.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΥΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1

Πώς φαντάζομαι τον ιδανικό δάσκαλο

Για μένα ο ιδανικός δάσκαλος είναι αυτός που θα καταφέρει να μιλήσει με τις καρδιές των μαθητών, που θα καταφέρει να τραβήξει το ενδιαφέρον τους χωρίς φωνές, τιμωρίες και απειλές για χαμηλούς βαθμούς. Κατά τα δικά μου κριτήρια, ο ιδανικός δάσκαλος θα πρέπει να διαθέτει μεγάλη αντοχή, καρδιά και κατανόηση, να ξέρει να να αναγνωρίζει, να εντοπίζει και να αποδέχεται τις ιδιαιτερότητες των μαθητών του και να είναι διαρκώς δίπλα τους, υποστηρίζοντάς τους κάθε στιγμή.

ΕΙΡΗΝΗ Θ. ΤΜΗΜΑ Β1

Ένα δώρο για σένα
στίχοι Ελένη Γιαννατσούλια
μουσική: Βασίλης Γαβριηλίδης
πρώτη εκτέλεση : Νίκος Οικονομόπουλος

Στον παράδεισο πήγα μαζί σου και ανοίχτηκα όσο ποτέ
Είχα όνειρα ναυαγισμένα,  μα για χάρη σου είπα το ναι
Ένα δώρο απόψε για σένα που για μένα τα πάντα τολμάς
Με στιχάκια ηχογραφημένα,  ένα δώρο καρδιάς

           
Ένα δώρο για σένα .Για να θυμάσαι
Όπου και να ’σαι πως σ’ αγαπώ
Τα ηχεία στο τέρμα, κάτω τα τείχη
Ότι κι αν τύχει για σένα θα ζώ, ένα δώρο για σένα το τραγούδι αυτό

Για να έχεις αυτά που αξίζεις. Με το σύμπαν θα συνωμοτώ
Όταν έρχεσαι να μου χαρίζεις,  τον κρυμμένο καλά εαυτό
Τέτοιος έρωτας είναι για πάντα, στο ποτέ σου ποτέ μην με πας
Να θυμάσαι αυτή η μπαλάντα, είναι δώρο καρδιάς..

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΥΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1  

 Επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο

Mπαίνοντας στην αυλή του Βυζαντινού Μουσείου εκπλαγήκαμε ευχάριστα, βλέποντας τα περιποιημένα παρτέρια με γρασίδι, μια παλιά κρήνη, τη μεγάλη ιτιά, που άπλωνε τα κλαδιά της,  δίνοντάς μας σκιά και το κάστρο. Περνώντας την πύλη βρεθήκαμε σε έναν τόπο εντελώς διαφορετικό από τη βαβούρα και το καυσαέριο της πόλης.
Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε το κάστρο. Έμοιαζε να είναι παρμένο από άλλη εποχή. Είχε κάτι από τα σονέτα του Σαίξπηρ, το Ρωμαίο και την Ιουλιέτα με τα τριαντάφυλλα να αναρριχώνται στους τοίχους, καθώς και άλλα πάμπολλα φώτα στην  είσοδό του. Παρατηρώντας το όμως καλύτερα κατάλαβα ότι δεν ήταν άλλο από ένα περίτεχνο σκηνικό.
Προχωρώντας στο εσωτερικό είδαμε σκουλαρίκια της εποχής, πόρπες και πιθάρια αποθήκευσης. Ακόμα, παρατηρήσαμε διάφορα λυχνάρια και σταυρούς. Το ποιο υπέροχο ήταν τα ψηφιδωτά, Μικρά κομματάκια βαλμένα κοντά το ένα στο άλλο σχημάτιζαν άψογα σχέδια. Σίγουρα, όπως μας ανέφερε η συνοδός μας, χρειάζονταν πολύς κόπος για να τα συναρμολογήσουν.
Μετά παρακολουθήσαμε τις επιδράσεις που είχε ο Χριστιανισμός στη ζωή των διάφορων λαών. Δεν ήταν και λίγες. Ακόμα και στα ρούχα τους είχαν σταυρούς. Είδαμε και  μερικές σαρκοφάγους. Ήταν απλές, στενές και  με μεγάλο βάθος. Δίπλα όμως υπήρχαν και πλάκες με αγάλματα. Προχωρώντας στην επόμενη αίθουσα είδαμε το βωμό των μαρτύρων. Ήταν ένα κομμάτι μάρμαρο με έξι μώλωπες.
Πού όμως ήταν οι εικόνες για τις οποίες μας είχαν προϊδεάσει πριν έλθουμε εδώ; Μετά από σαράντα πέντε λεπτά ξενάγηση δεν είχαμε δει ούτε μία. Κατόπιν, «εμφανίστηκαν» μπροστά μας. Οι περισσότερες ήταν αμφιπρόσωπες, δηλαδή είχαν δύο όψεις με δύο εντελώς διαφορετικά θέματα. Το αγαπημένο θέμα, όπως φάνηκε, ήταν η Παναγία με το μικρό Χριστό στην αγκαλιά της. Αυτό όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ένα ολόκληρο τέμπλο χριστιανικού ναού, που είχε μεταφερθεί ολόκληρο στο μουσείο.
Μας δόθηκε, επίσης, η ευκαιρία να συγκρίνουμε βυζαντινές εικόνες με καθολικές. Οι δεύτερες είχαν μια γλύκα στα πρόσωπα και ροδαλά μάγουλα, σε αντίθεση με τις βυζαντινές των οποίων τα πρόσωπα ήταν χλωμά και αγέλαστα. Σε άλλη αίθουσα του μουσείου βρίσκονταν εκκλησιαστικά βιβλία με σπουδαιότερα τα αντίγραφα της Αγίας Γραφής.
Τελειώνοντας την περιήγηση, φύγαμε από τον κόσμο του χρυσού και της τέχνης. Καθώς έφθασαν τα λεωφορεία, φύγαμε από τον κόσμο του πράσινου και της φυσικής ομορφιάς. Βρεθήκαμε και πάλι να διασχίζουμε τα σκονισμένα και βρόμικα σοκάκια της Αθήνας, με προορισμό τα σπίτια μας.

ΟΛΓΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1

Επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο

 

Μια σύντομη επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, στις 17 Δεκεμβρίου 2010, μου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσω και να μείνω πραγματικά έκπληκτη από το μεγαλείο της βυζαντινής τέχνης. Όλοι οι αιώνες της μεγάλης εποχής του Βυζαντίου ξετυλίγονταν μπροστά μου. Τα πολύτιμα αντικείμενα γέμιζαν τις αίθουσές του με τη νότα του ένδοξου παρελθόντος. Εντυπωσιακά άμφια, χρυσοποίκιλτοι σταυροί, αρχιτεκτονικά κομμάτια, πολύτιμα υφάσματα, η φανταστική συλλογή μικροτεχνίας, όπως κοσμήματα, λειτουργικά σκεύη, οι χαριτωμένες εικόνες λαϊκών ζωγράφων  του 18ου αιώνα  και προηγούμενων χρόνων…Ήταν όλα τόσο φανταστικά!

Βέβαια, δεν υπήρχε πολύς χρόνος, ώστε να παρατηρήσουμε με λεπτομέρεια κάθε αντικείμενο. Το dvd που είδαμε πριν την επίσκεψη στο μουσείο μας βοήθησε πολύ, εφόσον ξέραμε πόση επεξεργασία, χρόνο και κόπο χρειαζόταν, για να φτιάξουν όλα αυτά τα οποία θαυμάζουν οι σημερινοί Έλληνες. Βγαίνοντας έξω από το χώρο του μουσείου, τα συναισθήματα που μου είχαν δημιουργηθεί ήταν ανάμεικτα. Πιστεύω πως είναι καθήκον και υποχρέωση του κάθε Έλληνα να θέλει να γνωρίσει τους θησαυρούς της πίστης και της τέχνης μας. Και αυτό για να γεμίσει την ψυχή του αντικρίζοντας μια μεγάλη τέχνη και μια βαθιά πίστη.

ΝΑΤΑΛΙΑ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

 Ήθη και έθιμα από την Ήπειρο

Τα ήθη τα έθιμα και οι παραδόσεις των Ηπειρωτών και των Ελλήνων γενικά, αποτελούν ένα πολύ σημαντικό τμήμα του ελληνικού παραδοσιακού πολιτισμού που διαμορφώθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

1. Στην πόλη γιορτάζονται οι «Τζαμάλες» δηλαδή ανάβονται μεγάλες φωτιές. Oι μεταμφιεσμένοι χορεύουν γύρω τους, σε διπλές και τριπλές σειρές. Οι εκδηλώσεις του Καρναβαλιού κορυφώνονται στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων, όπου στήνεται και το περίφημο γαϊτανάκι.
2. Στην Ήπειρο έχουν μια ωραία συνήθεια που τη βασίζουν σε μια παλιά παράδοση. Όταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν, λέει, οι βοσκοί να προσκυνήσουν, ήτανε νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό βουνό χαρούμενες φωτιές και τριξίματα και κρότους. Από τότε, λοιπόν, έχουν τη συνήθεια στα χωριά της Άρτας, όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα, για να πει τα χρόνια πολλά, καθώς και όλα τα παιδιά τα παντρεμένα, που θα πάνε στο πατρικό τους, για να φιλήσουν το χέρι του πατέρα και της μάνας τους, να κρατούν ένα κλαρί πουρνάρι, ή ό,τι άλλο δεντρικό που καίει τρίζοντας. Στο δρόμο το ανάβουν και το πηγαίνουν έτσι αναμμένο στο πατρικό τους σπίτι και γεμίζουν χαρούμενες φωτιές και κρότους τα σκοτεινά δρομάκια του χωριού. Ακόμη και στα Γιάννενα το ίδιο κάνουν. Μόνο που εκεί δεν κρατούν ολόκληρο το κλαρί το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους – είναι μεγάλη πολιτεία τα Γιάννενα – αλλά κρατούν στη χούφτα τους μια χεριά δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι, μόλις μπούνε και καλημερίζουν. Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται:
3. Παραδοσιακό ομαδικό παιγνίδι που παίζουν τα παιδιά στην Ήπειρο. Την ημέρα των Χριστουγέννων , τα παιδιά , κορίτσια και αγόρια , παίζουν "τα καρύδια". Το παιχνίδι είναι ομαδικό και παίζεται ως εξής: Κάποιο παιδί χαράζει με ένα ξυλάκι στο χώμα μια ευθεία γραμμή. Πάνω σε αυτή την ευθεία γραμμή κάθε παίκτης βάζει κι από ένα καρύδιστη σειρά. Μετά, ο κάθε παίκτης με τη σειρά του και από κάθετη απόσταση ενός με δύο μέτρα από τη γραμμή - σειρά των καρυδιών, σκυφτός, με το μεγαλύτερο και το πιο στρογγυλό καρύδι του, σημαδεύει κάποιο από τη σειρά των καρυδιών. Όποιο καρύδι πετύχει και το βγάλει έξω από τη γραμμή το κερδίζει και δοκιμάζει ξανά σημαδεύοντας κάποιο άλλο καρύδι. Αν αστοχήσει, συνεχίζει ο επόμενος παίκτης. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να κερδηθούν όλα τα καρύδια... (Κείμενο στο βιβλίο της δασκάλας Αγγελικής Μαστρομιχαλάκη "Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά-Θεοφάνεια")
4. Βαφτίσια: Οι γονείς μοιράζουν προσκλήσεις στα πολυ κοντινά πρόσωπα. Την ημέρα της βάφτισης μοιράζονται στους παρευρισκόμενους στην εκκλησία σταυρουδάκια και η νονά ντύνει το μικρό, η δε μητέρα κάνει μετάνοιες στη νονά για να της δώσει το παιδί. Μετά την εκκλησία ακολουθεί ένα μικρό φαγοπότι μεταξύ των συγγενών.

5. Μ. Παρασκευή: Αυτή τη μέρα τα παιδιά πηγαίνουν στην εκκλησία για να στολίσουν τον επιτάφιο και να χτυπάνε την καμπάνα. Οι δε γυναίκες πηγαίνουν στο νεκροταφείο για να πλύνουν τα μνήματα και να ανάψουν τα καντήλια. Το απόγευμα της ίδιας μέρας όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία με κόκκινες λαμπάδες. Στο τέλος περίπου της λειτουργίας ο επιτάφιος συνοδευόμενος από τα εξαπτέρυγα, οδηγείται ή γύρω από την εκκλησία ή από τη μια εκκλησία στην άλλη(αν υπάρχει).

6. Σάββατο του Λαζάρου: Αυτή τη μέρα τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους με στολισμένο το "Λάζαρο" και με κύπρους τραγουδούσαν: "Εν τη πόλει Βηθανία".

7. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα(τα Δωδεκαήμερα)
Προετοιμασίες:
Οι προετοιμασίες για τα Δωδεκαήμερα αρχίζουν κανονικά λίγες μέρες μετά την 14η Νοεμβρίου, που αρχίζει και η νηστεία για τα Χριστούγεννα. Οι προετοιμασίες αυτές δεν είναι π.χ. το στόλισμα του σπιτιού κ.τ.λ. αλλά η προετοιμασία των ζώων που θα σφαχτούν για το γιορτινό τραπέζι. Το στόλισμα του σπιτιού αρχίζει την 17η Δεκεμβρίου όταν στολίζεται το δέντρο ή το καραβάκι, πλένονται οι κουρτίνες και τα καλύμματα των καναπέδων κι όλα τα σχετικά.

Οι γιορτές:
Έτσι φτάνουμε στην παραμονή. Τα παιδιά βγαίνουν για να πουν τα κάλαντα και για να διαδώσουν έτσι τον ερχομό των γιορτών, και οι κάτοικοι δίνουν χαρτζιλίκι στα παιδιά. Ανήμερα των Χριστουγέννων όλοι πρέπει να πάνε στην εκκλησία. Το βράδυ γίνεται το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Μετά λίγων ημερών έρχεται η παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Τα παιδιά βγαίνουν και πάλι για να πουν τα κάλαντα, και πάλι οι κάτοικοι δίνουν στα παιδιά το χαρτζιλίκι τους. Την ίδια νύχτα πριν έρθει ο καινούριος χρόνος οι άνθρωποι πηγαίνουν σε νυχτερινά κέντρα για να γιορτάσουν εκεί τον ερχομό του νέου χρόνου.
Αφού πέρασε και η Πρωτοχρονιά πάμε στα Φώτα. Την παραμονή λέγανε τα κάλαντα των Φώτων και ο παπάς γυρνούσε με το σταυρό από σπίτι σε σπίτι κι έκανε αγιασμό για να φύγουν οι Καλικάντζαροι. Ανήμερα των Φώτων οι άνθρωποι πηγαίνουν στην εκκλησία με μια κανάτα με νερό για να το έχουν άγιασμα για όλο το χρόνο.   

ΕΛΕΝΗ Β. ΤΜΗΜΑ Β1                        

Erin Brockovich

Στις ελεύθερες ώρες του ο άνθρωπος μπορεί να χαλαρώσει βλέποντας μια ποιοτική ταινία.  Παρακολουθώντας μια ταινία αισθάνεσαι διάφορα συναισθήματα. H ταινία είναι έργο τέχνης και όπως όλα τα έργα τέχνης έχει έναν σκοπό: να αφυπνίσει τις αισθήσεις μας και να μας παρασύρει στα δικά της μονοπάτια. Μια ταινία που με έχει εντυπωσιάσει και μου έδωσε κάποια διδάγματα είναι η Erin Brockovich. Ο Steven Soderberh,που είναι ο σκηνοθέτης του έργου, είναι ένας πολύ ταλαντούχος και εμπνευσμένος σκηνοθέτης. Το εξαιρετικό σενάριο της Susanna Grαnt είναι ένα άπο τα πιο καλογραμμένα δομημένα και έξυπνα σενάρια της τελευταίας δεκαετίας. Η Αμερικανίδα ηρωίδα με το παράξενο όνομα Erin Brockovich είναι υπαρκτή, όπως και η ιστορία της. Στη μεγάλη οθόνη μεταφέρθηκε με πρωταγωνίστρια την Julia Roberts 2000 και πρόκειται για ένα σύγχρονο δικαστικό θρίλερ (με τις απαραίτητες δόσεις χιούμορ).

Η Erin Brockovich είναι χωρισμένη και μητέρα τριών παιδιών. Αναζητεί μάταια εργασία, και τελικά προσλαμβάνεται σαν γραμματέας σε ένα δικηγορικό γραφείο του LOS ANGELES. Εκεί ανακαλύπτει μια υπόθεση μολυσμένου νερού σε μία μικρή κοινότητα, η οποία σκόπιμα αποσιωπείται. Πείθει το αφεντικό της και ξεκινά μια νέα έρευνα από το μηδέν. Οι κάτοικοι της μικρής πόλης είναι επιφυλακτικοί και δεν ανοίγονται, η Erin όμως καταφέρνει να τους πείσει με την ικανότητά της να τους μιλήσει ειλικρινά και συμπονετικά.
 Για μια ακόμη φορά το Hollywood καταπιάνεται με την ιστορία ενός καθημερινού ανθρώπου που τα βάζει με τα μεγάλα συμφέροντα. Στην περίπτωση αυτή η Erin Brockovich σύρει στα δικαστήρια την εταιρία Pacific Gas & Electric για την οικολογική καταστροφή που προκάλεσε στον υδροφόρο ορίζοντα της μικρής πόλης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο διακανονισμό στα αμερικάνικα δικαστικά χρονικά. 333 εκ. δολάρια (1 δις δραχμές). Η ταινία κατέκτησε την κορυφή στο US BOX OFFICE από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας της όπου και παρέμεινε για τρεις εβδομάδες. Βασικό ρόλο στην ανάδειξη της ταινίας παίζει η Julia Roberts . Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο ρόλος της, καθώς η πρωταγωνίστρια περπάταγε με τα ψηλοτάκουνα γοβάκια της τη μίνι φούστα της στους διαδρόμους της εταιρίας. Αλλά και όταν υποστηρίζει με πάθος την γνώμη της στο δικαστήριο. Εντυπωσιακή ήταν ακόμα η προσπάθειά της να πείσει τους κατοίκους της μικρής πόλης. Η Erin ήταν η καλύτερη ερμηνεία της Julia Roberts η οποία κέρδισε και το πρώτο όσκαρ.
  Η ταινία αυτή είναι μια από καλύτερες που έχω δει και αυτό γιατί εκτός από διασκέδαση που σίγουρα σου προσφέρει μια ταινία έχει και ένα διδακτικό νόημα .Το οποίο είναι ότι άνθρωπος δεν πρέπει να αποθαρρύνεται και να τα παρατάει όταν η αλήθεια και το δίκιο είναι με το μέρος του. Ακόμα, το έργο αυτό έχει οικολογική σημασία, καθώς παρουσιάζει τον αγώνα μιας γυναίκας να αντιμετωπίσει μια οικολογική καταστροφή. Αυτή τη ταινία την προτείνω ανεπιφύλακτα. Όποιος την δει αυτά την ταινία θα την αγαπήσει αμέσως. Είναι μια ταινία, που, αν δεν την έχει δει κάποιος, αξίζει να το κάνει και αν την έχει δει αξίζει να την ξαναδεί.

EΛΕΝΗ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

ΧΟΡΟΣ-ΤΕΧΝΗ- ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Χορός... είναι μια λέξη γνωστή…που ακούγεται συχνά και όλοι ξέρουμε τι πάει να πει…!
Χορεύω σ΄ ένα πάρτι, χορεύω παραδοσιακούς χορούς, χορεύω κλασικό χορό, χορεύω, σύγχρονο, μοντέρνο… Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη χορού…με ξεχωριστές ορολογίες, διαφορετικές ιστορίες για το κάθε είδος και πρώτα απ΄όλα ανόμοιο ρυθμό κίνησης.
Ποια είναι όμως η πραγματική έννοια του χορού; Γιατί χορεύουμε με το άκουσμα μιας ωραίας μελωδίας; Και τέλος γιατί ο χορός μας εκφράζει;
Ο χορός, λοιπόν, είναι μια ιδιαίτερη γιορτινή, χαρούμενη και δυναμική τέχνη γεμάτη υπέροχες, θεαματικές χορογραφίες αλλά και κινήσεις, υποκριτική δεξιοτεχνία και πλούσια ιστορία για το κάθε διαφορετικό είδος. Οι αληθινοί επαγγελματίες χορευτές αλλά και ένας απλός άνθρωπος που αγαπάει το χορό εκτελούν αρκετά δύσκολους ρόλους, καλούνται να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις ιδιομορφίες του χαρακτήρα που υποδύονται με το χορό και την κίνηση, αλλά προσπαθούν να συγχρονίζονται σύμφωνα με το άκουσμα της μελωδίας.
Αυτό λοιπόν σημαίνει χορός…Αυτή είναι, τελικά, η έννοια του χορού…Μια πόρτα που σε καλεί να εκφράσεις κάθε σου φαντασία…κάθε σου σκέψη…κάθε σου συναίσθημα, πλησιάζοντας όλο και πιο πολύ την καλλιτεχνική δημιουργία. Άνοιξε τη γλυκιά γεύση της κίνησης. Απελευθερώσου από κάθε ταμπού και ντροπή και μπες μέσα στη σφαίρα της μελωδίας. Σου υπόσχομαι ότι θα νιώσεις να βγάζεις φτερά στα πόδια και να εξισώνεσαι με τα πουλιά που πετούν.

ΝΑΤΑΛΙΑ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

Ήθη και έθιμα της Νέας Αρτάκης

Όταν γιορτάζουμε του Αγίου Ιωάννη, το καλοκαίρι μια παρέα από κορίτσια κατεβαίνει στη θάλασσα για να πάρει νερό. Επιστρέφει η παρέα των κοριτσιών με το νερό χωρίς να μιλήσουν και ρίχνουν μέσα σε αυτό διάφορα αντικείμενα, όπως δαχτυλίδια, βραχιόλια...προκειμένου να μαντέψουν ποιο άνδρα θα παντρευτούν. Το έθιμο αυτό ονομάζεται Κλείδωνας.

ΒΑΣΩ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

Και αν αναρωτιέσαι τυχόν, γιατί μαθαίνεις αρχαία ελληνικά, μερικές από τις απαντήσεις μπορείς να βρεις στο παραπάνω video.

Πώς φαντάζομαι τον ιδανικό δάσκαλο

Στα πλαίσια της σχολικής μας ζωής ερχόμαστε σε επαφή με τους δασκάλους μας. Οι εκπαιδευτικοί μας μορφώνουν και μας διδάσκουν με τις κατάλληλες γνώσεις. Έτσι, μας βοηθούν να αναπτύξουμε μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Αυτό γίνεται, γιατί μας προσφέρουν γνώσεις, οι οποίες θα διευρύνουν τους ορίζοντές μας και θα μας εξοπλίσουν με τα κατάλληλα πνευματικά εφόδια. Η χρήση των εποπτικών μέσων διδασκαλίας, το ενδιαφέρον για τον μαθητή είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του ιδανικού δασκάλου.

ΒΑΣΩ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

Μια όμορφη ιστορία για την Ακριβούλα από τον συγγραφέα, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Μπορείτε να ανατρέξετε στη βιβλιοθήκη του σχολείου για να διαβάσετε ολόκληρο το διήγημα, το μοιρολόγι της φώκιας.

Eπαγγέλματα που σβήνουν στο χρόνο

Σαλεπιτζής
Τα πρωινά μάζευαν, επεξεργάζονταν και έφτιαχναν το σαλέπι-ένα ρόφημα από ορχιδέα. Τα βράδια τριγύριζαν στις γειτονιές με τον ειδικό πάγκο που κρατούσε το σαλέπι ζεστό και το πουλούσαν στους παγωμένους πολίτες. Το σαλέπι καταπραΰνει τα νεύρα, διώχνει το άγχος και την κούραση. Ακόμα, βοηθάει στην πρόληψη και την γιατρειά εποχιακών ιώσεων.

Λεμονατζής

Ο λεμονατζής τριγύριζε στους δρόμους της πόλης κυρίως μετα της 10 το πρωί, με ένα ειδικό καρότσι με παγάκια όπου έβαζε τη λεμονάδα που έφτιαχνε στο σπίτι του και έπειτα την πουλούσε στον απλό λαό.

Μπουγατσατζής

Η προετοιμασία της μπουγάτσας γινόταν στο σπίτι του μπουγατσατζή από το απόγευμα της προηγούμενης μέρας.
Κατά τις 7-8 η ώρα έβγαινε στη πλατεία και την πωλούσε στους περαστικούς που πήγαιναν εκείνη την ώρα στη δουλειά τους. Η τιμή της ήταν μια δραχμή το κομμάτι.

Παγωτατζής

Είχε ένα μεγάλο ξύλινο καρότσι που στο κέντρο του υπήρχε ένας μεταλλικός κάδος, όπου έριχνε τα υλικά που χρειαζόταν για να γίνει το παγωτό. Περνούσε τα απογεύματα από τις πλατείες όπου τα παιδιά έπαιζαν παιχνίδια. Γενικά, ο παγωτατζής ήταν η αγάπη των παιδιών.

Υφαντική
Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τον αργαλειό για να κατασκευάσουν αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Οι πρώτοι αργαλειοί ήταν όρθιοι και αργότερα έγιναν οριζόντιοι. Στον αργαλειό  έφτιαχναν τα ρούχα, τα καθημερινά είδη του σπιτιού και την προίκα των κοριτσιών. Ολόκληρες οικογένειες απασχολούνται συχνά με την υφαντουργία, από την εκτροφή των προβάτων ως την τελική ύφανση του μαλλιού.  Οι χρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες ήταν βαμβάκι, μαλλί, λινάρι. Οι γυναίκες έβαφαν μόνες τα νήματα, χρησιμοποιώντας φυτικές βαφές, όπως ρίζες φυτών, φύλλα, λουλούδια, καρπούς, φλοιούς δέντρων κ.ά. Ο σημερινός υπερκαταναλωτισμός έχει οδηγήσει στην μαζική παραγωγή από μηχανήματα.    

Καλαθοποιός
Η καλαθοπλεκτική ως απλή τέχνη είναι ένας από τους παλαιότερους κλάδους της χειροτεχνίας. Όπως φανερώνει και το όνομα έπλεκαν καλάθια και ήταν περισσότεροι στα χωριά απ’ όπου έπαιρναν ευκολότερα τις πρώτες ύλες.

Μυλωνάς
Μυλωνάδες λέγονταν στα παλιά χρόνια αυτοί που άλεθαν τα σιτηρά, για να παράγουν αλεύρι, με το οποίο παρασκεύαζε το ψωμί της  η οικογένεια. Το βασικό εργαλείο του μύλου ήταν η πέτρα. Δυο πέτρινοι δίσκοι κινούνταν αντίθετα και τρίβοντας τον καρπό τον μετέτρεπαν σε αλεύρι. Η δουλειά του μυλωνά ήταν μοναχική, σκληρή, επίπονη αλλά προσοδοφόρα. Συνήθως δεν πληρωνόταν με χρήματα, αλλά με αλεύρι, ανάλογα με τη ποσότητα που άλεθε.

Πεταλωτής
Πεταλωτής ήταν ο τεχνίτης που πετάλωνε τα άλογα, τα μουλάρια και τους γαϊδάρους. Σήμερα το επάγγελμα τείνει να χαθεί γιατί ο κόσμος δεν μεταφέρεται πια με ζώα. Έτσι, πεταλωτές βρίσκονται μόνο όπου υπάρχουν άλογα. 

Σαμαράς
Σαμαράς ήταν ο τεχνίτης που κατασκεύαζε σαμάρια για τα ζώα που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες για τις μεταφορές τους (μουλάρια, άλογα και γαϊδάρους).

Τσαγκάρης
Ο τσαγκάρης έφτιαχνε ο ίδιος από την αρχή παπούτσια μετά από παραγγελία. Η κατασκευή ήταν χειροποίητη και τα παπούτσια ήταν πάντα ραμμένα, καρφωμένα και δερμάτινα πάνω – κάτω. Σήμερα το επάγγελμα του παραδοσιακού τσαγκάρη είναι ένα από αυτά που χάνονται.  Όσοι υπάρχουν ασχολούνται μόνο με επιδιορθώσεις.

Xαλβατζής

Οι πλανόδιοι χαλβατζήδες με μια στρόγγυλη τάβλα απάνω στο κεφάλι τους, σεργιανούσαν στους δρόμους της πόλης και πουλούσαν το εμπόρευμα τους.

Αγγειοπλάστης
Η αγγειοπλαστική είναι μια από τις αρχαιότερες τέχνες που αναπτύχθηκαν στη χώρα μας και ιδιαίτερα στην Κρήτη. Ως πρώτη ύλη οι αγγειοπλάστες χρησιμοποιούν το «χώμα». Τα αγγεία χρησίμευαν για την αποθήκευση τροφών και μερικά από αυτά όπως τα Καμαραϊκά αποτελούν έργα τέχνης.

Αγωγιάτης
Ο αγωγιάτης πραγματοποιούσε μεταφορές διαφόρων εμπορευμάτων, μετέφερε ταξιδιώτες, γιατρούς για επίσκεψη σε ασθενείς, καθώς και κρατικούς λειτουργούς. Η αμοιβή του αγωγιάτη ήταν σχετικά καλή για κείνα τα χρόνια, όμως η δουλειά ήταν δύσκολη και εξαντλητική. Παρόλα αυτά πολλοί ασχολούνταν με την συγκεκριμένη δουλειά γιατί τους έδινε ένα πρόσθετο εισόδημα διότι οι περισσότεροι αγωγιάτες ήταν αγρότες και δεν κέρδιζαν αρκετά χρήματα.

Γανωτής
Γανωτής είναι ο τεχνίτης που καλύπτει τα χάλκινα σκεύη με κασσίτερο και το επάγγελμα αυτό ανήκει σ’ αυτά που  απαιτούν χειρωνακτική εργασία. Τα τελευταία χρόνια το επάγγελμα του γανωτή τείνει να εξαφανιστεί αφού τα μαγειρικά σκεύη είναι πλέον ανοξείδωτα και δεν χρειάζονται γάνωμα.

ΑΙΜΙΛΙΑ Α. -ΟΛΓΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1

Ποίημα της Δ. Χριστοδούλου, Για ένα παιδί που κοιμάται, μεταγραφή του ποιήματος σε γραμμική αφήγηση

Ο μικρός κοιμόταν και στο όνειρό του έβλεπε τοπία από την πατρίδα του, όπως τα χιονισμένα βουνά της. Θυμόταν τη φροντίδα της μάνας του, που τον τύλιγε για να μην κρυώσει. Το δάσκαλό του, που δεν έπαιρνε χρήματα αλλά γάλα και τα λίγα ελληνικά που ό ίδιος είχε μάθει. Τώρα το παιδί τις νύκτες πάει στη λεωφόρο και καθαρίζει τα τζάμια των αυτοκινήτων κάθε φορά που έχει κόκκινο. Δίκαια κερδίζει το ψωμί του, μερικές φορές όμως αντιμετωπίζει την αγανάκτηση των ανθρώπων. Κάθε μέρα γίνεται το ίδιο πράγμα: κοιμάται, ξυπνάει, καθαρίζει…

ΟΡΕΣΤΗΣ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

Ένας ευχάριστος τρόπος για να μάθουν οι μαθητές την προσωπική αντωνυμία εγώ των αρχαίων ελληνικών στα τρία πρόσωπα .

Ματίλντα

Η Ματίλντα είναι η μικρή και πανέξυπνη κόρη δύο όχι και τόσο έξυπνων γονέων που ασχολούνται με πωλήσεις αυτοκινήτων και μικροκομπίνες. Ζει μια μίζερη ζωή μέχρι που ανακαλύπτει ότι διαθέτει τηλεκινητικές ικανότητες που θα της επιτρέψουν καλύτερα να αντιμετωπίσει κατάλληλα τη σατανική διευθύντρια του σχολείου στο οποίο τη στέλνουν οι γονείς της.
Η ιστορία της Ματίλντα είναι ένα όμορφο παραμύθι, που ξεδιπλώνει την παράξενη ιστορία ενός παράξενου κοριτσιού. Με τη χρησιμοποίηση των ικανοτήτων της δίνει ένα καλό μάθημα σε όσους το χρειάζονται, προσφέροντας μια δόση γέλιου και σε μας.

ΑΜΑΛΙΑ Κ. ΤΜΗΜΑ Β2

Ποίημα της Δ. Χριστοδούλου, Για ένα παιδί που κοιμάται. μεταγραφή του ποιήματος του ποιήματος σε γραμμική αφήγηση

                                                                                                                                                                                                                                                         

Ο μικρός μετανάστης  συχνά αναζητά τις εμπειρίες και τις καταστάσεις  που είχε ζήσει στην πατρίδα του.  Σκέφτεται τα χιονισμένα, κάτασπρα τοπία. Την αγάπη της μητέρας του, που με ένα μαντήλι τον έκρυβε στην αγκαλιά του και τον προστάτευε απ΄το το τσουχτερό κρύο. Τα μαθήματα στα ελληνικά και όλα τα λαμπρά και σπουδαία που άκουγε για την Ελλάδα. Μα τώρα εδώ μόνος και αμέριμνος …μέσα σ΄ένα παλιό κλεισμένο και ξεχασμένο εργοστάσιο, προσπαθεί να προστατευτεί. Και οι μηχανές είναι η μόνη του φροντίδα…Σαν γίγαντες φαντάζουν στα μάτια του.. Μια ζωή η ίδια ρουτίνα…Το πρωί πλάι στους σηματοδότες περιμένει το κόκκινο του φαναριού, ώστε μέσα σ΄αυτό το λίγο χρονικό διάστημα να σκουπίσει βιαστικά τα τζάμια των αυτοκινήτων, μήπως έτσι πάρει κάποια κέρματα… Και ύστερα αργά το βράδυ, πηγαίνοντας στο εργοστάσιο παρέα με τις μηχανές προσπαθεί να ξεκουραστεί λιγάκι με ένα παλτό που δεν είναι καν δικό του. Φοβάται.. Μα η μεγάλη του καρδιά τον κρατά σταθερά στη ζωή, δίνοντάς του το δικαίωμα της επιβίωσης .

           

ΝΑΤΑΛΙΑ Β. ΤΜΗΜΑ Β1

Mια νύχτα στο μουσείο

Ο Λάρι είναι ένα άτομο καλόκαρδο και ονειροπόλο. Το πρόβλημα είναι ότι είναι χωρισμένος και έχει ένα γιο που συμπαθεί περισσότερο τον πατριό του. Ο Λάρι, προσπαθώντας να αλλάξει ζωή, βρίσκει δουλεία ως νυκτοφύλακας στο μουσείο της Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη. Τη δουλειά αυτή την έκαναν προηγουμένως τρεις παράξενοι γέροι, αλλά ο Λάρι δεν μπορεί να φανταστεί τι τον περιμένει.
Τα εκθέματα του Μουσείου ζωντανεύουν. Δεινόσαυροι, Μάγια, Ρωμαίοι, Μονομάχοι, Καουμπόις  και άλλοι αρχίζουν να περιφέρονται στους διαδρόμους, κάνοντας τον Λάρι να τρελαίνεται. Τέλος, όμως ο ίδιος ο Λάρι προσπαθεί να σώσει το μουσείο, όταν κάποιοι επιχειρούν να κλέψουν μια αρχαία αιγυπτιακή πλάκα, η οποία είναι υπεύθυνη για το ζωντάνεμα των εκθεμάτων. Η ταινία αυτή είναι γεμάτη φαντασία και περιπέτεια. Τα φανταστικά εφέ ελκύουν κάθε ηλικία να δει την ταινία.

ΑΝΝΑ-ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ Κ. ΤΜΗΜΑ Β2 

Ποίημα της Δ. Χριστοδούλου, Για ένα παιδί που κοιμάται,
μεταγραφή του ποιήματος σε γραμμική αφήγηση με διασκευή

Αφήνει τα μάτια του να κάνουν ένα γύρο στο δωμάτιο. Κουλουριασμένος με το σάλι της μάνας του, βλέπει τα αδέλφιά του κοντά στο τζάκι να παίζουν με το νεογέννητο κατσικάκι, ενώ έξω βλέπει τα απόκρημνα χιονισμένα βουνά. Σε λίγο χτυπάει η πόρτα. Είναι ο δάσκαλος βρεγμένος μέχρι το κόκαλο με  τα βιβλία αγκαλιά. Ένας σπουδασμένος δάσκαλος από τη χώρα. Το μάθημα αρχίζει και τα παιδιά ταξιδεύουν με τα λόγια του σε χώρες μακρινές, όπως η Αίγυπτος και η Ελλάδα. Μόνο που η Ελλάδα του δασκάλου δεν έχει καμιά σχέση με αυτή που γνώρισε δουλεύοντας στα φανάρια. Πώς μπορεί να συνδέεται ο Αλέξανδρος με τα περιφρονητικά βλέμματα των περαστικών; Όλη μέρα σκουπίζει τα τζάμια των αυτοκινήτων και βγάζει όσα χρήματα χρειάζεται για να επιβιώσει. Ας είναι καλά ο νυκτοφύλακας του εργοστασίου, που τον αφήνει να κοιμάται ανάμεσα στις μηχανές του εργοστασίου. Διαφορετικά το κρύο και η έλλειψη τροφής θα είχε πάρει το παιδάκι στον παράδεισο. Το ίδιο τώρα τυλιγμένο στα λεπτά ,τρύπια ρούχα του αναρωτιέται : «Πού είναι ο Μέγα- Αλέξανδρος;»

OΛΓΑ Α. - ΑΙΜΙΛΙΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1

Mαύρος Κύκνος

Η Νίνα είναι μια μπαλαρίνα στη Νέα Υόρκη και ο χορός παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στ ζωή της. Ζει με τη μητέρα της, μια πρώην μπαλαρίνα, η οποία της ασκεί τεράστια πίεση. Όταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής αποφασίζει να αντικαταστήσει την πρίμα μπαλαρίνα για την παράσταση «η Λίμνη των Κύκνων», η Νίνα είναι η πρώτη επιλαχούσα. Η Νίνα θα πρέπει να αποδείξει πως είναι ικανή να ενσαρκώσει πέρα από το λευκό κύκνο και το μαύρο κύκνο. Η Λίλη είναι νέα στην ομάδα του χορού και αποτελεί τη σημαντικότερη ανταγωνίστρια της Νίνα για τον περιζήτητο πρωταγωνιστικό ρόλο. Καθώς αναπτύσσεται μια ιδιόμορφη φιλία ανάμεσα στις δύο αντίπαλες χορεύτριες, η Νίνα έρχεται όλο και περισσότερο σε επαφή με τη σκοτεινή της πλευρά…

ΜΑΡΙΝΑ Κ. ΤΜΗΜΑ Β2 

Νightmare on Elm street 

Mια παρέα εφήβων έχουν ένα κοινό στοιχείο: βλέπουν τον ίδιο εφιάλτη κάθε φορά που κοιμούνται. Καταδιώκονται από τον ίδιο μανιακό δολοφόνο, έναν παραμορφωμένο άντρα. Όσο είναι ξύπνιοι και ασφαλείς, μπορούν να προστατεύουν ο ένας τον άλλο. Η ταινία ξεκινά με το θάνατο ενός νεαρού, ο οποίος φαντάζεται ότι τον καταδιώκει ένας παραμορφωμένος άνθρωπος. Σε μια κατάσταση ύπνου και ξύπνιου, ο νεαρός δεν μπορεί να αντιληφθεί τι είναι αληθινό και τι φανταστικό.
Το έργο αποτελείται από όχι και τόσο γνωστούς ηθοποιούς αλλά τα καταφέρνουν μια χαρά. Η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή και γίνεται άψογη με κάποια πολύ ωραία εφέ που μας μεταφέρουν ρεαλιστικά από τον αληθινό κόσμο στο φανταστικό του εφιάλτη. Αν δεν τρομοκρατείστε εύκολα, αξίζει να ρίξετε μια ματιά σε αυτή την ταινία.

 ΙΩΑΝΝΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ Κ.   ΤΜΗΜΑ B2                      

Αvatar

Ο  JΑΚΕ  ανάπηρος, ύστερα από  πέντε χρόνια στο ψυγείο, θα κληθεί να αντικαταστήσει το νεκρό δίδυμο αδελφό του σε μια επιστημονική αποστολή στον πλανήτη Pandora. Oι άνθρωποι έχουν βάλει στο μάτι το φυσικό πλούτο του πλανήτη και  προσπαθούν να εξερευνήσουν τους ιθαγενείς κατοίκους του. Όταν αποτυγχάνουν στρέφονται στη γνωστή συνταγή του βίαιου πολέμου. Τα ανθρωποειδή Avatar  του πλανήτη μπλέκουν και με τους ανθρώπους, που εξερευνούν τον πλανήτη.
Τα οπτικά εφέ συνδυάζονται με τη μαγεία του 3D,  σε ένα κόσμο που καταφέρνει να προβάλλεται εντελώς φυσικά. Είναι τόση η προσοχή που δίνεται στη λεπτομέρεια και στο όλο στήσιμο της τεχνολογικής απεικόνισης, που ίσως κάποιες  στιγμές η υπερβολική φαντασία να μπλέκεται με την πράξη. Το σενάριο συντελεί στο κτίσιμο της γοητείας των Avatar και μαζί με τα εφέ παρουσιάζει μια ταινία γεμάτη συγκινήσεις που σε καθηλώνει στο ύφος.
Το έργο έχει λίγη σημασία, αφού το βλέμμα σου έλκεται από τα ανθρωποειδή, που μας θυμίζουν αξίες που έχουν χαθεί. Η  προβολή της λατρευτής τους φύσης μέσω του 3D σου χαρίζει ένα ταξίδι στα ομορφότερα αξιοθέατα, με τα ζώα και τα φυτά να παίζουν ανάμεσα στο συμβολικό και το φανταστικό. Ο James Cameron δημιουργεί έναν κόσμο τρισδιάστατων εικόνων.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ Κ. ΤΜΗΜΑ Β2

Μαλλιά Κουβάρια

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια ηλιαχτίδα που έπεσε στην γη και τότε δημιουργήθηκε ένα μαγικό λουλούδι που γιάτρευε τους πληγωμένους και χάριζε νιάτα στους γερασμένους. Το λουλούδι αυτό όμως το βρήκε η Γκόθελ μια κακιά γυναίκα που κράτησε το θείο δώρο μόνο για τον εαυτό της. Στο βασίλειο όλοι περίμεναν με χαρά την γέννηση της πριγκίπισσας, τότε όμως η βασίλισσα αρρώστησε και ο λαός άρχισε να ψάχνει το λουλούδι για να γιατρευτεί. Το παιδί γεννήθηκε και οι γονείς του άφησαν φαναράκια στον ουρανό για να γιορτάσουν την γέννηση του. Είχε μακριά ξανθά μαλλιά με τις ιδιότητες του λουλουδιού. Έτσι η Γκόθελ έκλεψε το παιδί, που ονομάστηκε Ραπουνζέλ, και την μεγάλωσε σε έναν αθέατο ψηλό πύργο στη μέση του δάσους. Η Ραπουνζέλ, λοιπόν. έζησε μέχρι τα δεκαοχτώ της χρόνια μαζί με τον Πασκάλ, έναν χαμαιλέοντα, να ζωγραφίζει στους τοίχους ότι φανταζόταν για τον έξω κόσμο και με την Γκόθελ σαν μητέρα. Πάντα ήλπιζε να δει από κοντά τα φαναράκια, που πετάνε στον ουρανό την ημέρα τον γενεθλίων της. Όταν γίνεται δεκαοχτώ στον πύργο της εμφανίζεται ο Φλίν Ράιντερ, ο νούμερο ένα καταζητούμενος για την αρπαγή του στέμματος. Η Ραπουνζέλ του παίρνει το στέμμα και ζητά σαν αντίτιμο να την πάει να δει τα φαναράκια. Έτσι ενώ η Γκόθελ λείπει η Ραπουνζέλ βρίσκεται για πρώτη φορά στον έξω κόσμο αψηφώντας τον κανόνα της Γκόθελ. Τι θα γίνει όμως όταν η “μητέρα” της καταλάβει τι έκανε; Θα κρατήσει ο Φλίν την υπόσχεση του; Θα καταφέρει τελικά να δει τα φαναράκια;

 ΌΛΓΑ Α. - ΑΙΜΙΛΙΑ Α. ΤΜΗΜΑ Β1